کابل به دو یا چند سیم کنار هم، پیچ خورده، بافته شده و به شکل یک مجتمع واحد گفته می شود. این واژه در واقع از اصطلاح Cable در انگلیسی گرفته شده که در گذشته در رابطه با رشته های مستحکمی که در نیروی دریایی مورد استفاده قرار می گرفتند استفاده می شده. در مکانیک از کابل ها به عنوان ریسمان های مستحکم برای کشیدن، بلند کردن، تخلیه و بکسل کردن مورد استفاده قرار می گیرند.
از کابلهای برق به طور گسترده ای در سیستم های برق کشی ساختمان ها، روشنایی، سیستم های قدرت، کنترل، تغذیه تجهیزات صنعتی و ... استفاده می شود. از کابل همچنین به طور گسترده در مخابرات و برای انتقال اطلاعات یا ایجاد اتصال های تلفنی استفاده می شود. از کابل های شیلد دار برای انتقال اطلاعات حساس و از کابلهای کواکسیال برای انتقال سیگنالهای آنالوگ رادیویی یا ویدئویی استفاده می شود.

کابلهای الکتریکی

کابل وسیله ای است که یک یا چند هادی تشکیل شده و معمولا دارای عایق یا عایق هایی برای جدا کردن قسمت های برق دار از هم یا از محیط است. برای افزایش انعطاف پذیری کابل ها معمولا آنها را به صورت سیم های بافته شده می سازند. در این فرایند سیم هایی با سطح مقطع به مراتب کمتر از سطح مقطع اصلی کابل به هم پیچیده یا بافته می شوند.
در صورتی که کابل مسی فاقد عایق بیرونی باشد معمولا سطح خارجی آن را با یک فلز دیگر مانند قلع می پوشانند. این لایه بیرونی از فسفاته شدن مس جلوگیری کرده و امر کابل را به شدت افزایش می دهد. در شرایط خاص از نقره یا طلا نیز برای آبکاری کابل استفاده می کنند. البته کابلهایی که دارای عایق لاستیکی هستند معمولا آبکاری نمی شوند.

انواع کابل از نظر کاربری

کابل تغذیه برق



کابلهای ارتباطی و مخابراتی


کابلهای فیبر نوری

Written by دوربین مدار بسته